من آنم که مردانی از نسل گل های سرخ
به جنگل زدند
ودر دستشان اسلحه غنچه داد.
من آنم که در کوچه ای
زنی بند قنداق فرزند خود را گرفت
وروی لبش لفظ آتش نهاد
من آنم که پاهای پوینده با کابل سوخت
وبر تپه ها چند تن را نخ خون به هم دوخت.
من آنم که بودند در اعتصاب ،
گل و سبزه و آفتاب
من آنم که در سال پنجاه و هفت
پر از بغض شد چاه نفت
من آنم که خیلی هوا سرد بود،
من آنم که رستم جوانمرد بود
عمرا ن صلاحی
به جنگل زدند
ودر دستشان اسلحه غنچه داد.
من آنم که در کوچه ای
زنی بند قنداق فرزند خود را گرفت
وروی لبش لفظ آتش نهاد
من آنم که پاهای پوینده با کابل سوخت
وبر تپه ها چند تن را نخ خون به هم دوخت.
من آنم که بودند در اعتصاب ،
گل و سبزه و آفتاب
من آنم که در سال پنجاه و هفت
پر از بغض شد چاه نفت
من آنم که خیلی هوا سرد بود،
من آنم که رستم جوانمرد بود
عمرا ن صلاحی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر